را نگه دارد وسر يا پا را به آن بكشد ، ولى اگر موقعى كه دست را مى كشد سر يا پا مختصرى حركت كند اشكال ندارد . مسأله 262 - جاى مسح بايد خشك باشد ، واگر به قدرى تر باشد كه رطوبت كف دست به آن اثر نكند مسح باطل است ، ولى اگر ترى آن به قدرى كم باشد كه رطوبتى كه بعد از مسح در آن ديده مى شود عرفا بگويند فقط از ترى كف دست است اشكال ندارد . مسأله 263 - اگر براي مسح رطوبتى در كف دست نمانده باشد ، نمى تواند دست را با آب خارج تر كند ، بلكه بايد از ريش خود كه داخل در حد صورت است رطوبت بگيرد وبا آن مسح نمايد ، وگرفتن رطوبت از غير ريش ومسح نمودن با آن محل اشكال است . مسأله 264 - اگر رطوبت كف دست فقط به اندازه ء مسح سر باشد ، سر را با همان رطوبت مسح كند ، وبراي مسح پاها از ريش خود كه داخل در حد صورت است رطوبت بگيرد . مسأله 265 - مسح كردن از روى جوراب وكفش باطل است ، ولى اگر به واسطهء سرماى شديد يا ترس از دزد ودرنده ومانند اينها نتواند كفش يا جوراب را بيرون آورد ، بنابر احتياط واجب بر كفش وجوراب مسح نمايد وتيمم هم بنمايد . مسأله 266 - اگر روى پا نجس باشد ونتواند براي مسح آن را آب بكشد ، بايد تيمم كند . وضوى ارتماسى مسأله 267 - وضوى ارتماسى آن است كه انسان صورت ودستها را به قصد وضو در آب فرو برد ، ولى مسح با ترى آن دست اشكال دارد ، بنابراين اگر دست چپ را ارتماسى شست ، مقدارى از آن را از طرف كف دست در آب فرو نبرد وبا دست راست آن مقدار را بشويد ، وبنابر احتياط واجب به بيرون آوردن از آب